Çocukken büyükannem soğan soydukça ağlardı. Ben de yanında otururdum. Bir gün ona sordum: "Neden ağlıyorsun büyükanneciğim?" Güldü: "Soğanı soyunca katmanları çıkıyor. Her katman seni biraz daha içe çekiyor. İçe çektikçe gözlerin yaşarıyor." O günden beri her karmaşık sistemi — fabrikalar, algoritmalar, ekosistemler — bir soğan olarak görüyorum. Dışarıdan bakınca tek bir nesne. İçine girdikçe katman katman açılıyor. Yapay zeka öyle. Yalın üretim öyle. Sürdürülebilirlik de öyl

Yapay Zekanın Köklerinden Yeşil Fabrikalara: Dijitallik ile Sürdürülebilirliğin Henüz Anlatılmamış Ortak Paydası İkinci Dünya Savaşı yeni bitmiş. Avrupa harabeye dönmüş, Japonya yenilmiş, Amerika yorgun ama zaferin sarhoşluğuyla galip çıkmış. Herkesin aklında tek soru var: "Sırada ne var?" İngiltere'de bir matematik dehasının aklında ise bambaşka bir soru vardı: "Makineler düşünebilir mi?" Alan Turing, 1950'de Computing Machinery and Intelligence başlıklı makalesini yayımladı